Thijssen & Co.

Praatjesmaker Kick: aflevering 2

2012-01-19T17:13:00.004+01:00

Vandaag was ik amper op mijn werk of ik kon weer omdraaien, Kick was ziek. En niet zo'n klein beetje ook. De kleine man tikte de 39,6 aan en gaf al twee keer over. Als je zo ziek bent dan wil je lekker thuis zijn en het liefste met papa of mama. Dus Kick zat vanmiddag met mama op de bank. Mama met de laptop op schoot en Kick met de iPad.
De zetpil begon zijn werk te doen en de praatjes kwamen langzamerhand weer terug. Hij wilde iets vertellen, maar moest daarvoor wel drie keer MAMA roepen. Mama was namelijk druk aan het typen. Vervolgens zegt Kick: "Hee mama, praat eens tegen me!". Tja dan weet je dat de zetpil zijn werk doet en de koorts is gezakt! Hopelijk is ons mannetje er snel weer bovenop, kunnen we snel weer "poppertjes" gaan eten ;-)

Praatjesmaker Kick: aflevering 1

2011-12-21T21:44:00.002+01:00

Tja waar we bij Ties erg grappige woordinterpretaties en verkeerde uitspraken konden noteren valt dat bij Kick reuze mee. Kick ging weliswaar wat later praten, maar toen hij eenmaal besloten had om alles bij de naam te noemen heeft hij dat ook letterlijk gedaan. Hij slaat geen letter over en kletst de oren van je kop. Maar als we goed luisteren, kunnen we gelukkig zo nu en dan wat leuke dingetjes horen voor zijn eigen rubriek: Praatjesmaker Kick. Een mes en een vork aan tafel kan Kick goed benoemen, maar soms mist hij de lepel en gaat hij terug naar de keuken. Wat ga je doen Kick?, vragen we dan. " Schep halen." is het antwoord ;-)

Frank. De Boer.

2011-10-31T10:07:00.004+01:00

Ties heeft een nieuw idool. Frank de Boer. Het is Frank de Boer voor en Frank de Boer na. Alles moet of mag van Frank de Boer. Tekeningen zijn voor Frank de Boer. En als hij iets nieuws geleerd heeft, heeft ie dat geleerd 'van Frank de Boer'.

Vorige week zag Ties hem voor het eerst. Toen hij papa ophaalde van Schiphol, na Zagreb - Ajax. Alle spelende Ajacieden konden 'm gestolen worden, hij had Frank de Boer gezien. En toen hij zaterdag bij de Ajax Fanshop in de ArenA was, vroeg hij zich af of Frank de Boer er ook zou zijn. Hij kocht er met z'n spaarcentjes Ajax-stickers en Ajax-tattoos. Als er Frank de Boer-tattoos waren geweest, had ie ze meegenomen.

Hoe het komt denk ik wel te weten. Papa belt veel met Frank. Zoveel dat mama wel eens zegt "Wat leuk dat Frank ook mee is op vakantie.", of, "Goh, wil Frank anders misschien ook een bord?". Met Frank praat papa veel over Ajax. Met Frank doet papa dingen voor Ajax. En met Frank gaat papa ook wel eens naar Ajax. Frank, Ajax en ons gezin zijn onlosmakend aan elkaar verbonden.

Dat Frank niet Frank de Boer is. Ach, ik heb het Ties wel een paar keer uitgelegd maar het zal 'm een worst lezen. Frank de Boer blijft voorlopig de held. Ties heeft inmiddels een direct lijntje met 'm. Vanmorgen, toen z'n Ajax-tattoo verdween in bad, wist hij te melden: "Papa hoeft niet tegen Frank de Boer te zeggen dat wij nieuwe tattoos komen halen. Ik zeg het zelf wel tegen 'm."

Dat je het vast weet Frank. Hij gaat bellen.

Praatjesmaker Ties, aflevering 11

2011-09-22T23:45:00.004+02:00

Juist. We werden er al voor gewaarschuwd. Kleine kindjes krijgen grote praatjes als ze naar de basisschool gaan. Tot nu toe zijn ons de scheldwoorden nog bespaard gebleven (nog geen fooky beech zoals de familie Creemers te horen kreeg). Maar de 'schoolslang' komt nu nog vooral van Juf Ied:
- Rommel in de klas vinden wij raar, opruimen doen we met elkaar.
- Stop hou op (als iemand je slaat)

Maar sommige bij de handte opmerkingen komen volgens ons niet van Juf Ied, maar van het schoolplein:
- Ah kom op mam, pleeeease? (Als hij iets graag wil)
- Pap, doe niet zo irritant

Nog één nachtje slapen...

2011-09-04T21:47:00.006+02:00

Morgen is het dan zo ver, dan heeft Ties zijn eerste schooldag. De start van een leerervaring die minimaal 12 jaar gaat duren maar hopelijk heeft hij dan de smaak te pakken om er nog een jaar of 4 of 5 aan te plakken. Hij is er leergierig genoeg voor. Ondertussen doe ik mijn best om m'n tranen te bedwingen en probeer erachter te komen waarom het me toch zo raakt dat die kleine man zo enthousiast naar school uitkijkt. Het was zijn afscheid van het kinderdagverblijf, maar waarom had ik dan de brok in m'n keel? Ik weet het wel, ik ben een emo mens. Ik huil als mensen een house make over krijgen of als er iets Hart van Nederlands achtig voorbij komt. Maar deze tranen zijn ook wel omdat ik trots ben. Hij staat daar vanavond zijn trommeltjes en bekers alvast in zijn rugzak te doen. Even kijken of het allemaal wel past. Kun je beter nu achter komen toch? En niet veel later zegt hij tegen AJ 'Ik vind het leuk dat ik naar school ga'. Hoe mooi is dat!
Ja morgen gaan we het gewoon doen en ik ga hem met mijn grootste glimlach uitzwaaien, dat ik daarna mijn tranen zal weglachen hoeft mijn stoere ventje niet te zien, hij gaat ervoor en om 15.00 uur zal ik er staan. Hopelijk mag ik hem dan nog een knuffel geven en antwoordt hij op mijn vraag "Hoe was het vandaag?" met "Ja", dat betekent voor Ties dat ie een leuke dag heeft gehad ;-)

Op 'n nieuwe fiets moet je 't leren

2011-06-14T22:10:00.002+02:00

Springen en groeien

2011-04-27T22:06:00.013+02:00

Ineens lijkt er weer een sprong genomen te zijn door Kick. Na een kleine periode waar aanhankelijkheid de boventoon voerde is hij sinds een paar dagen enorm opgewekt, maakt minder ruzie met grote broer Ties en dat alles gaat gepaard met een groeiende woordenschat. De uitspraak is nog niet altijd even duidelijk, voor ons reden om de speen dan ook echt in zijn bedje te houden en niet beneden. Wie weet gaat hij dan ooit echt om de "speen" vragen ipv "peen" wat hij nu doet. Tinken (drinken), boot (brood), bad, jocola (chocola), maddon (pardon na een boertje), popon (popcorn), fietsss, pinge (springen) en nee, of nee nee zijn er de afgelopen dagen bijgekomen. Vooral dat nee houdt ons goed bezig. Je zou bijna vergeten dat er nog een is die ook groter wordt.

Vandaag werd ik namelijk even haarfijn met mijn neus op de harde feiten gedrukt. Ik kreeg bericht van de naschoolse opvang. NAschoolse. Dat betekent dus dat hij naar school gaat. 5 september is de eerste schooldag voor Ties. Ik kan er nu al buikpijn van krijgen. Die kleine man waarover ik vorige week nog vol trots aanhoorde van de leidsters dat hij toch echt klaar is voor een nieuwe uitdaging, dat de basisschool hem goed gaat doen, neemt de volgende stap. Het idee dat ik hem straks naar zijn klas moet brengen en dat hij het daar de hele dag zelf moet zien te rooien, niemand die hij kent en met maar 1 juf op 25+ kinderen ipv 2 op 12... lichte paniek mensen! En dan sta ik daar niet om 15.00 uur om hem op te halen, nee dan moet hij nog door tot 17.45 uur op de naschoolse opvang.
Laten we wel wezen, dit moedergevoelgeneuzel is volgens alle psychologie van de koude grond heel normaal. Krijgt over 14 jaar als hij gaat studeren en uit huis gaat een mooie naam: empty nest syndroom. Ik ben gelukkig niet de enige. En Ties, die koning kijkt al maanden uit naar zijn eerste schooldag. Hij gaat het geweldig vinden. Maar o, o, o, wat zie ik er tegenop om hem die ochtend te brengen en vooral geen traan te laten. Dit is de 1e crèche dag all over again. Gelukkig is AJ er om te zeggen dat het allemaal goed komt en dat ik gewoon moet zorgen dat ik hem om 16.30 uur al ga halen. Dan staat er thuis een beker drinken klaar en 3 Cars surprise eieren die hij allemaal mag openmaken. Wie heeft dat nou toch bedacht, dat kleine kindjes groot worden..

Sneeuw en bè bem

2011-04-12T22:51:00.007+02:00

De eerste lenteweekenden in onze tuin zitten er alweer op, we zouden bijna vergeten dat we ook nog op wintersport zijn geweest. Al was die week qua weersomstandigheden meer lente/zomer dan winter. Sporten hebben we gedaan, allemaal! Opa Harrie en Oma Maria hebben gesleed, Kick heeft gesleed, Ties heeft geskied en gesleed en die ouders...: 's ochtends om half 9 gingen ze al omhoog met de skilift. Papa op zijn snowboard, mama op de ski's. Om vervolgens weer de skiles van Ties bij te wonen en hem aan te moedigen. Ties deed het super. Begreep zelfs het Schwizer Dütsch van de juf en aan het einde van de week skiede hij naar beneden. Terwijl wij zonder jas op de mini skipiste rondliepen wilde Ties, hoe kan het ook anders, alles aanhouden, zijn thermisch ondergoed, zijn dikke jas, de handschoenen en de warme helm. Zo hoort het en zo gebeurt het dan ook! De middagen werden weer op de piste doorgebracht of soms een lekker luie middag op het balkon gevolgd door een kleine apres-ski met oma Maria op de berg. Een heerlijke week, vol met zon, de laatste goede sneeuw en een nieuwe aanwinst voor Kick. Hij leerde daar hoe een kerkklok doet: bè bem!

Halal Carnaval

2011-02-16T23:14:00.001+01:00

En wat heeft dit nou weer met Ties en Kick te maken? Nou. Allereerst moeten deze 'Amsterdammers' opgevoed blijven met de Brabantse folklore. En bovendien hebben ze zojuist al in de woonkamer op papa's nieuwe single staan hossen. Alaaf Snackbar!

Spelen met de Flip camera: Yo Ties

2011-02-06T22:53:00.002+01:00

Ties aan het sporten

2011-02-06T14:22:00.003+01:00

Boekjes en koekjes

2011-02-01T22:54:00.002+01:00

We schrijven vandaag 1 februari 2011, vandaag is Kick alweer 1,5 jaar oud. Kick heeft inmiddels verschillende (absoluut lief bedoelde) bijnamen. Zo hebben we kliko Kick, terror Kick en boefje Kick. De kliko duidt op zijn eetlust, echt alles gaat erin, als hij het kon dan kookte hij de avonddis zelf. Terror Kick..tja, niet alleen Ties, maar ook AJ en ik moeten af en toe het onderspit delven met een kras, klap of tanden die in je voet of arm staan. Kick weet zijn territorium goed te verdedigen. Boefje geldt eigenlijk voor alle andere momenten waar de voorgaande twee bijnamen niet van toepassing zijn. De ondeugende blik in zijn ogen die aangeven dat hij snode plannen heeft is onbeschrijfelijk. Nu hij 1,5 is probeert hij wel met meer woorden te praten, maar echt veel nieuwe of verstaanbare woorden zijn er niet bijgekomen sinds november. Wel heeft hij ineens veel interesse in boekjes gekregen en vooral Nijntje is favoriet. Dus we proberen zo veel mogelijk boekjes met hem te lezen in de hoop dat hij niet alleen het geluid van de eend en het hondje laat horen, maar binnenkort dan toch eindelijk eens een keertje 'boe', 'toktok' of een 'beeh' weet te produceren. Maar lief is Kick natuurlijk ook, met nog steeds heerlijke knuffel kwartiertjes en de natste lebberzoenen die je je maar kunt indenken. Hij wil het liefste iedere dag Skypen met hmma hmma (oma) en weet net als Ties inmiddels dat er na het eten een koekje uit de pot mag. Voor Ties als hij goed gegeten heeft, bij Kick is dat een gegeven. Boekjes en koekjes, daar draait het leven om van onze 1,5 jarige!

Déjà vu

2011-01-02T10:33:00.003+01:00

Gouden Tip: Doe nooit je oude postcode-Postcodeloterijloten weg...

Gelukkig 2011!

2010-12-31T17:39:00.000+01:00

Praatjesmaker Ties, aflevering 10

2010-12-10T12:27:00.001+01:00

Ties begint spontaan een lied te zingen:
'Zie ginds komt de stoomboot in Spanje weer aan,
hij is weer terug want de cadeautjes zijn op
en wij hebben alle cadeautjes en zij maar een pepernoot
en wij hebben allemaal pepernoten...YES!'

Filmpje! Jeffrey's Bay

2010-12-01T23:09:00.002+01:00

Gelukkig hebben we niet alleen de foto's, maar ook nog de filmpjes! Deze is van ons strandhuis bij Jeffrey's Bay.

Zuid-Afrika

2010-11-26T22:32:00.002+01:00

Een dikke drie weken bevonden we ons op het zuidelijk halfrond, in Zuid-Afrika, van Kaapstad naar Jeffrey's Bay en weer terug. Over het land alleen al kun je een hele blog vullen, een enkele blogpost zou een belediging zijn. Onze vakantie was heerlijk, baie gesellig, mooi en leek eindeloos te duren. Uitputtend kunnen we niet zijn over wat we allemaal hebben meegemaakt, maar ik doe toch een poging met een beperking rondom de kleine mannetjes, de foto's laten genoeg van het land zien.

Ties blijkt na zorgvuldige voorbereiding vanuit ons het reizen toch nog niet vanzelfsprekend in zijn bloed te hebben. Hij heeft zich top gedragen tijdens de reis en vermaakte zich prima met de iPad en het kleine tv scherm in de stoel voor hem. Het plassen was echter wel een issue in onze 777, want het was maar een rare wc in het vliegtuig die heel veel herrie maakte. Ties vroeg dan ook of er in Afrika wc's waren. Want dan ging hij daar wel plassen. Op dat moment hadden we nog 6 uur te gaan in het vliegtuig ;-)
Bij aankomst stond Pieter ons op te wachten en die bracht ons naar Langverwagt, onze eerste B&B van de vakantie, vlak bij hun eigen huis. De laatste 10 minuten van de autorit viel Ties in slaap, het was inmiddels al na twaalven en de hele dag was hij wakker geweest. Een verwarde binnenkomst voor de kleine man die had toegegeven aan zijn vermoeidheid in een vreemde omgeving. Hij kon alleen maar huilen en zei: Ik wil weer naar huis, ik wil naar Amsterdam. De dag erna vroeg hij of we weer terug naar huis gingen, de dagen daarna had hij het er nog wel eens over in een droom, maar na een dag of 4 was hij gewend. Had hij het over 'ons oude huis' in Amsterdam, liep hij net als alle kinderen daar ook op blote voeten in een restaurant of winkel, had hij het net als de zwarte Zuid-Afrikanen koud en vroeg om zijn joggingbroekje en zei hij in het Afrikaans 'dankie' (dank je wel). Het weerzien met vriendjes Feline en Hugo vond hij ook erg leuk en het afscheid was maar tijdelijk, want aan het einde van de vakantie zou hij ze weer zien. Bij thuiskomst vraagt Ties wanneer we weer teruggaan. Hij wil weer weg!
Babette en Pieter wonen vlakbij Stellenbosch, daar kwamen we dus nogal eens. Ties was het er niet mee eens, ik wil niet naar Stellenbosch zei hij dan. Maar eenmaal op weg vroeg hij of er dan paddestoelen waren in Stellenbosch? Ook als we later in een dichtbegroeide weg liepen zei hij heel wijs: 'Ik denk dat we nu in Stellenbosch zijn'.
De iPad was na het afscheid bij Hugo en Feline zijn beste vriend...en van ons mocht hij, was voor ons ook wel eens even lekker rustig ;-)

Kick heeft Zuid-Afrika waarschijnlijk minder bewust meegemaakt dan Ties. Hij gedroeg zich ook goed in het vliegtuig, al is Kick nog niet te paaien met een iPad en tv scherm. Wel met wandelingetjes door het vliegtuig en kijken naar leeftijdgenootjes. (Bizar hoeveel meer mensen hun kinderen mee naar Zuid-Afrika slepen...)
De eerste paar dagen maakten ook behoorlijk indruk op Kick, nieuwe mensen, nieuwe omgeving, alles zoog hij op. Een keer gillend wakker geworden, maar dat was het wel. Kick kon rekenen op belangstelling van de Afrikaanse mensen, ze zijn gek op kinderen. Maar Kick vond de vreemde gezichten maar niks en pakte ons altijd stevig vast als er weer een ober of schoonmaakster op hem af kwam. Mama en papa waren dan ook veel gebezigde woorden van Kick deze vakantie. Maar ook Kick deed niet onder voor Ties en zei ook 'dankie'. Zijn 5e woordje gaat de boeken in als een Afrikaans woord. Kick begon in Nederland al met lopen en we dachten dat hij het daar verder zou doorpakken, maar hij kreeg niet altijd de kans door het drukke programma van zijn ouders. In Jeffrey's Bay hadden we een groter huis op het strand voor onszelf en daar begon hij dan echt flink te lopen. Kick had alleen een beetje pech, waar Ties en wijzelf in Nederland ons portie verkoudheid en griep hadden gehad kreeg Kick in Afrika een keel- en middenoorontsteking. Maar met een bezoekje aan de lokale huisarts en een penicillinekuur was hij alweer snel het mannetje.

We hebben ons verbaasd over de slaapkunsten van Kick. We hadden een klein slaaptentje meegenomen voor hem omdat je niet overal een babybedje hebt. Het bleek super handig, we namen het mee als we overdag bij de familie Heimel waren en huppetee we legden hem erin en hij ging zijn slaapje doen. Zelfs op het strand hebben we hem erin gelegd en heeft hij heerlijk geslapen. En ook de ochtenden deden Ties en Kick niet flauw, half 9 werd meer dan eens gehaald.
Voor Kick was het leukste van de vakantie de vele dieren. En in het bijzonder de vogeltjes. Hij zag ze overal en volgde ze overal naartoe met een verrukt gezicht. De poezen konden op zijn aandacht rekenen en van ver zag hij de honden op straat al lopen. Hij was dan ook niet bang van de olifanten die we bezocht hebben en de aapjes die we hebben gezien wilde hij zelfs kussen. Ben benieuwd of dat zo blijft. Ik had voor Kick wat babyvoeding meegenomen uit Nederland naast zijn portie opvolgmelk, maar moest een groot deel van de vakantie vertrouwen op het aanbod in Zuid-Afrika. En Kick at het allemaal. Van bananen tot potjes met butternut pompoen met veelal lamsvlees. Maar ook de worstjes van het ontbijt gingen er in, de gebakken aardappeltjes in het restaurant en zijn eerste sushi. Hij heeft dan ook de bijnaam kliko gekregen ;-) Kick kreeg snel een lekker kleurtje, hij heeft duidelijk de huid van zijn vader. Ties bleef net als mama vroeger lang wit voordat zijn kleur kwam.

Eenmaal geland stonden de opa's en oma's op ons te wachten, Ties had het er de hele reis over, ze staan er allemaal, opa Kees, oma Marijke, opa Harrie en oma Maria. Maar eerst moeten we koffers halen. Kick herkende ze ook en vroeg zich zichtbaar af waar we nu dan toch weer waren. Toen we voor ons huis parkeerden zag je de herkenning op zijn gezicht, we waren weer thuis!

Kick loopt!

2010-10-09T21:16:00.004+02:00

Afgelopen woensdagavond, ineens liep hij weg. Hij stond tegen de bank te hangen en zette zomaar 4 stapjes. Alsof hij nooit anders had gedaan. De hele familie barstte in juichen uit...de belastingman die op bezoek was keek wat raar op, maar begreep al snel dat het hier om de eerste stapjes van Kick ging! Al skypend met opa en oma uit Valkenswaard laten we hem nu naar de laptop lopen (niets heeft een grotere aantrekkingskracht dan een laptop met bewegend beeld) en haalt hij 7 tot 9 stapjes. Hij vindt het leuk en heeft er lol in. Voor ons tijd om morgen weer een rondje huis te doen, kijken waar Kick nu allemaal weer bij kan komen.

Aan het einde van de dag, een 1e keer!

Praatjesmaker Ties, aflevering 9

2010-09-17T11:57:00.002+02:00

Met je mond kun je proeven, met je ogen zien en met je neus ruiken. Ties snapt het 'zien' gedeelte het beste, ogen open en ogen dicht. Met ruiken probeerde ik uit te leggen dat je zonder iets te zien toch weet wat het is. Zo kun je chocolade ruiken zonder het te zien zeg ik en ik ruik aan zijn mond waar net een chocolaatje in is gegaan. Ties ruikt vervolgens aan mijn buik en zegt: 'Ik ruik 2 crackertjes met kaas in jouw buik mama'..dat was inderdaad mijn ontbijt ;-)

Ajax is oké

2010-09-11T17:26:00.006+02:00

Het is dat ik weet dat oma Maria toch wel van me houdt, want een blogje over Ajax van mijn hand...wie had dat ooit gedacht! Vandaag staat er niets op ons programma, behalve een nieuwe 1e keer van Ties. Hij mag vanavond voor de allereerste keer mee naar een wedstrijd van Ajax in de Amsterdam Arena. Met zijn 3 jaar oud houdt hij het natuurlijk never nooit 2 uur vol op een tribune, dus toen AJ de kans kreeg om met adidas in een business lounge naar de wedstrijd te kijken (met andere genodigden met kinderen) straalde AJ van oor tot oor. Hij kon eindelijk zijn oudste zoon mee naar het voetbal nemen. Dat Ties waarschijnlijk na 10 minuten op de grond met zijn Cars auto's aan het spelen is maakt dan niet uit. De selectie kregen we er niet meer ingestampt, maar Suarez heeft hij wel onthouden en met zijn rollende r klinkt het heel zuid-amerikaans ;-)
Het was dan ook een onvermijdelijk gevolg, nog iets wat ik nooit had gedacht, maar heb vandaag Ties in een Ajax-shirtje door de stad laten lopen. We moesten in omgeving Damrak en Rokin zijn en ik weet zeker dat iedereen ons aanzag voor toerist in eigen land. Als local doe je dat niet, shirt alleen in het stadion. Ties scoorde wel enorm goed bij de toiletjuffrouw bij de gele M met zijn Ajax-shirt en vertelde daar heel braaf dat hij vanavond naar Ajax mag. Ze zijn net vertrokken, uiteraard na het oefenen van juichen voor een doelpunt! Hup Ajax!

Rode kaarten, zo voorspelt Ties...

Nachtelijke schreeuwer

2010-08-19T12:48:00.003+02:00

We hebben een nachtelijke schreeuwer. En dat nog wel op het oh zo rustige IJburg. Waar je 's nachts alleen wakker wordt van ruziënde eenden of een sporadische ambulance die voorbij komt. Maar tegenwoordig is het bijna iedere nacht raak. Het type schreeuw dat je meteen overeind schiet, je bed uit probeert te springen maar door slaapdronkenschap je nog even lekker je kleine teen stoot tegen een rondzwervende schoen. Deze schreeuwer luistert ook naar de naam Ties. Hij kan er niks aan doen, hij slaapt en droomt. Iedere nacht zegt hij ook wat anders. De ene keer is het de schreeuw om aardbeien of chocolade. Vannacht riep hij heel hard: 'NEE, DAT IS VAN MIJ!!!'. Soms is het gewoon heel hard 'NIET DOEN', 'MAG NIET' of 'MAMA!'. Je kunt niet anders dan er even naartoe gaan, want soms is de droom zo naar dat er in zijn slaap gehuild wordt. Dat vind ik zo zielig. Na een slok water draait meneer zich om en slaapt verder, ik bekijk in de schemer van zijn nachtlampje de schade aan mijn voet en strompel terug naar mijn bed waar ik vervolgens een half uur moet woelen om in slaap te vallen...En de volgende ochtend, Ties weet van niks, ik kan het mannetje dan ook niks kwalijk nemen. Vandaag de gang en mijn kant van het bed goed opgeruimd, mijn tenen hebben ze niet meer ;-)

Praatjesmaker Ties, aflevering 8

2010-08-11T23:26:00.002+02:00

"Mama, ik ben stout op jou" - Ties wil zeggen dat ik stout ben en dat hij boos op me is.
Maar gelukkig weet hij me ook te prijzen. Wanneer ik hem vertel dat ik veel heb opgeruimd en de vloer heb gedweild zegt hij: "Ik ben blij op jou mama!".

Salu(ca)

2010-08-09T10:23:00.005+02:00

Deze week gaan Thomas en Femke verhuizen. Een stukje Brabantse enclave op IJburg vestigt zich (voorlopig?) in Oisterwijk. Na een paar maanden verbouwen, het huis kon zo meedoen aan Extreme Home Makeover, is het deze week dan zover. Op zich niets vreemds, ware het niet dat Thomas en Femke ook Luca en Noa meenemen. Daarmee vertrekt één van de 'uit de buurt' vriendjes van Ties. Luca en Ties hebben al van baby af aan met elkaar gespeeld en delen hun liefde voor auto's en dIno's en terroriseerden laatst nog samen het zwembad van Suze en Sophie. DIe twee wonen straks wat verder bij elkaar uit de buurt, maar denk dat de liefde er niet minder om zal worden. En ach over een paar jaar chatten ze via hun iPad met elkaar!

Samen tv kijken en een ijsje eten

Kick Lode 1 jaar!

2010-08-01T19:20:00.002+02:00

Kick bijna 1 jaar

2010-07-27T11:13:00.003+02:00

Nog een paar dagen en dan is het 1 augustus, de dag dat Kick 1 jaar wordt. Ik heb het er maar moeilijk mee. Onze kleine baby is dan officieel geen baby meer. Ineens kan ik me heel goed voorstellen dat mensen hun jongste kind wel eens 'klein' houden. Het is zo'n dubbel gevoel. Van de ene kant ben ik apetrots op die steeds groter wordende kleine man. Hij stond van het weekend een paar keer los, hij zat te keten op de achterbank met zijn grote broer Ties en hij klautert, kruipt en loopt met een karretje. Het gaat zo goed met Kick. Van de andere kant is het nog echt mijn kleine baby. Hij wordt al dagen helemaal suf geknuffeld door mij en ik prijs mezelf gelukkig dat het zo'n knuffelkindje is. Hij vindt het heerlijk om bij mij op schoot te zitten, lekker in mijn armen te liggen en laat mij dan over zijn beentjes aaien. Afscheid nemen van de babytijd. Niet alleen bij Kick, maar waarschijnlijk ook binnen dit gezin. Weer een nieuwe fase om naar uit te kijken toch? Pffff, ik ga maar weer door met het maken van de traktatie zakjes voor op het kinderdagverblijf...

Kick

Praatjesmaker Ties, aflevering 7

2010-07-25T23:19:00.005+02:00

Ties doet erg zijn best om meisjes en jongens verschillen te herkennen en wij proberen er de woorden 'zij' en 'haar' tussen te krijgen. Vrijdag vertellen we hem 's ochtends dat oma Marijke die avond komt oppassen. Ties verheugt zich er op en vraagt even later "Papa? Oma Marijke heeft toch geen piemels?"

Op zaterdag kijkt hij met papa naar Diego (tekenfilm serie van een jongetje wat dieren in nood helpt). AJ zegt tegen Ties: "Kijk Ties, dat is een octopus!". Waarop Ties antwoordt: "Nee papa, dat is geen octopus, dat is een pijlstaartinktvis" Dussss....

Vanavond gaan we nog een stukje fietsen, sinds lange tijd doen we weer een fleece jackje aan. Voordat we de fiets opstappen vraagt Ties: "Mama, zie ik er cool uit zo?" Tja, je weet ook maar nooit wie je tegenkomt ;-)

Praatjesmaker Ties, aflevering 6

2010-07-07T20:58:00.003+02:00

In Artis, bij 't zien van oranje Koi-karpers: "Kijk! Vissen van Holland!"

En 's avonds, met volle overtuiging onder het voorlezen op zijn kamer: "Och mam, ik ben moe!"

Oranje zomer

2010-07-06T09:31:00.005+02:00

Vandaag is de dag dat we al twee weken zomer hebben, vandaag is de dag dat Ties en Kick met hun groep op de foto gaan, vandaag is de dag dat Nederland heel dicht bij de finale komt van het WK2010 in Zuid-Afrika en daarmee het kampioenschap. Ties en Kick zijn in oranje shirtjes naar Blij-Land vertrokken. Daar lopen inmiddels heel wat kinderen rond in oranje. De vlaggen met olé, olé, olé en raamschilderingen duiden maar op een ding: Nederland wordt kampioen. Ik hoop dat ze gelijk krijgen. Voor Ties is iedere wedstrijd vooral een mooi moment om met mama oranje tompoucen bij de HEMA te gaan halen. De wedstrijden overdag startten we dan met een tompouce. Als die op is dan heeft Ties het meestal ook wel gehad met kijken. Alleen als we scoren zie je hem weer kijken. Afgelopen vrijdag won Nederland best wel onverwacht van Brazilië. Het was buiten een graad of 35 en binnen gelukkig maar 29... Frédérique & Floris met Aurélie en Nandine kwamen ook kijken, d'r werd gespeeld en gezwommen in het badje, en passant werden Nandine en Kick nog even hondsberoerd met hoge koorts en overgeven, maar we bleven ons hoofd koel houden! We kregen het pas zwaar toen we met 2-1 voorstonden. Nu hadden we ineens ook echt wat te verliezen. Ties en Aurélie keken allang niet meer mee toen de scheidsrechter affloot, maar vonden het wel vreemd dat ik ineens in het badje stond te springen omdat we hadden gewonnen! 'Hup Holland Hup' zijn de twee toen maar gaan zingen, ik hoop tot en met volgende week nog, als we met zijn allen langs de grachten staan!

Tijdens Nederland-Japan

Op weg naar de zomer

2010-06-07T22:44:00.007+02:00

Met kleine beetjes mogen we proeven aan het warmer wordende voorjaar. Nu het tuinhek staat is onze tuin aan het water dan ook child proof en klaar voor gebruik. We hebben al een paar keer buiten gegeten, de BBQ aangehad en Ties en Kick hebben al in het zwembadje gezeten. Als het aan die twee kleine mannetjes ligt mag de zomer beginnen. Kick heeft een enorme spurt gemaakt en kruipt met een rotgang door het huis. Hij gaat overal even staan, kijken wat hij pakken kan en met een ondeugende blik zie je hem weer gaan zitten, op weg naar een nieuwe bestemming. Dan komt hij even tegen de bank aanhangen om vervolgens alle puzzels en boekjes uit de boekenkast te trekken. Alleen daarom al mag die zomer beginnen, het gras is voor hem een ideale speeltuin met veel minder puinhoop tot gevolg!
Ties is de lieve grote broer en duldt steeds beter dat Kick zijn spel komt verstoren door iets te pakken of overhoop te kruipen. Het achterwaarts wegtrekken aan Kick z'n voetjes van zijn speelplek helpt gelukkig. Zo nu en dan wordt er 'gemeen' geduwd, maar ja dat hoort erbij. Het is ook niet makkelijk zo'n nieuwsgierige baby die ineens overal naartoe kruipt. We genieten van de slimme opmerkingen die Ties weet te maken ("Papa, in de garage hoef je niet te stoppen bij rood licht, op straat wel"), de dingen die hij onthoudt (na zijn eerste plas en poep op het potje: "Jaaa, nu krijg ik de DIego loopfiets") en de uitgesproken tevredenheid van de kleine man. "Ouder en kind sport is echt leuk mama", "Dat is echt cool" en pratend tegen zijn knuffels "Jullie zijn mijn beste vrienden". 'Tis maar dat je het weet! Ook zijn er mooie vader en zoon momentjes waar je als moeder van wegsmelt. Samen vissen op het vlonder of samen even motorrijden (pre-Diego loopfiets).

Hink, stap, sprong!

2010-05-06T16:40:00.005+02:00

Het zal wel bij de leeftijd horen, want bij Ties hebben we dit ook rond deze leeftijd van 9 maanden kunnen constateren. Kick propt alles in een week. Hij ging voor het eerst staan in de box (die is dus naar beneden gezet), hij is (vooruit)gaan kruipen en knalde er nog een tandje uit, zijn 7e alweer. Het kan niet snel genoeg voor dit meneertje. Inmiddels is zijn favoriete bezigheid het inzetten van de jacht op het speelgoed van grote broer Ties. Met een grote glimlach kruipt hij met volle vaart naar het speelgoed wat Ties even onbemand achterlaat. Ties weet ook nog niet goed wat hij met deze nieuwe situatie aan moet. 'Hee Kick, dat is van mij' hoor ik hem dagelijks zeggen. 'Nee Kick, jij maakt alles stuk'. De speelkamer is een heus babymekka voor Kick. Ik probeer Ties nu uit te leggen dat de speelkamer ook van Kick is, samen delen, samen spelen. Dan krijg ik een zeer argwanende blik toegeworpen... Gisteren was oma Marijke op bezoek en Ties maakte het nog maar eens duidelijk: 'Oma Marijke, ga je mee naar MIJN speelkamer?' Tja, voor Kick een hink, stap en sprong, voor Ties een obstakel.

Kleine man, groot verdriet

2010-04-28T10:11:00.007+02:00

Op een nogal harde wijze kon ik vandaag vaststellen dat Kick vooruit kan kruipen. Waar hij eerst achteruit schoof komt de kleine man nu ook met gemak vooruit. Dit liet Kick vanochtend horen met een harde knal, hij donderde namelijk van ons bed af. Ik was slechts een paar seconden weg...en dan gebeuren dat soort dingen dus ja. Ik heb niet gezien hoe hij viel, dus je pakt hem snel op en troost hem en hoopt dat hij snel stopt met huilen. Want hoe sneller ze stoppen met huilen, hoe meer het kan meevallen. Na een paar minuten wordt het snikken minder. Ik onderzoek zijn hoofd zenuwachtig, waar is hij dan gevallen. Alle mogelijke hoofdletsels spelen zich al af in mijn hoofd.
Ik moet toch echt de volle 10 minuten wachten om daar de eerste rode plekken op zijn hoofd te zien. Zo te zien is hij op zijn voorhoofd gevallen en zijn neusje. (gelukkig niet de slapen of fontanel denk ik) Een frontale botsing met de vloer. Ik ben er zelf beduusd van en bel AJ voor een 2e keer die al bij een klant zit. Aankijken is onze conclusie. Ik hou hem nog een uur thuis. Dan maar te laat bij het kinderdagverblijf. ik raadpleeg ook maar even opa en oma in Valkenswaard. In gedachten spreek ik mezelf vermanend toe, stom mens, waarom heb ik hem niet gewoon op de grond gezet. Ik weet toch dat hij kan schuifelen.... Na een uurtje is er maar een conclusie, er is niets aan de hand. Op het kdv gaan ze hem goed in de gaten houden en verzekeren ze me dat zo'n kleintje echt best wel wat kan hebben. De knoop in mijn buik wordt er niet minder door. Ik weet ook wel dat er in de komende 15 jaar nog veel vaker builen op zijn hoofd komen, knietjes openvallen en ellebogen schaven die ik niet kan voorkomen. Maar op dit soort momenten wil je de rest van zijn leven zijn handje vasthouden. Pffft, soms best overweldigend dat moeder zijn.

Life's a beach!

2010-04-05T18:22:00.014+02:00

Even een kort berichtje om te zeggen dat het goed gaat hier. M'n broertje Kick groeit heel hard en wil al de hele tijd staan. Papa had wat buikpijn de laatste tijd maar is daardoor weer lekker gezond aan het eten en aan het sporten. Mama geniet met mij van de plantjes op het balkon en is alles aan het regelen om het huis en de vlonder & steiger aan onze tuin af te krijgen.

En ik? Ik ben helemaal blij. Vooral omdat het weer steeds meer mooi weer is. Ik mag vaker buitenspelen in de tuin en op het balkon. Of 'de veranda', zoals mama dat noemt. En het allerleukste; we gaan net zoals in de winter in het weekend geregeld naar Aloha in Wijk aan Zee. Maar nu kan ik daar ook heerlijk lang op het strand spelen, want koud is het niet meer!

De zomer kan niet snel genoeg beginnen als je het mij vraagt. Dan mogen jullie allemaal een keer komen spelen. In de tuin. Op het balkon. Of op het strand. Neem sowieso je zwemspullen maar mee. En je oordopjes. Niet tegen het water in je oren maar omdat ik je waarschijnlijk de oren van de kop ga lullen....

Aloha!
Ties

Praatjesmaker Ties, aflevering 5

2010-03-25T21:34:00.005+01:00

Kinderen houden van herhaling en rituelen, dezelfde DVD voor de 80e keer opzetten of iedere avond dezelfde verhaaltjes voorlezen op exact dezelfde manier. Iedere avond nemen we ons voor om slechts één verhaaltje voor te lezen als Ties naar bed gaat, maar meestal worden het er wel twee, soms drie. Ga vooral niet improviseren, want Ties wijst je meteen terecht en je kunt opnieuw beginnen. Op dit moment lezen we iedere avond dezelfde Nijntje boekjes, in dezelfde volgorde. Soms wordt dit nog afgesloten met het Dick Bruna boekje van boer Jan. Rode draad in dit laatste boekje is dat boer Jan van zijn vogels af wil en daarom een vogelverschrikker maakt. Of zoals Ties het zegt: " Een schrikkervogel".

Sporten

2010-03-16T09:22:00.003+01:00

Echt heel leuk hoor, sporten op maandag. Maar die warming-up via een dansje sla ik over en ik ga me ook echt niet aan alle routes en opdrachten houden. Gaan we maandag weer mama?

Praatjesmaker Ties, aflevering 4

2010-03-06T20:57:00.004+01:00

Ties heeft vaak het woord hier, zeg gerust de hele dag. Onmogelijk dus om alles bij te houden. Zijn woordenschat wordt steeds groter en zijn interpretatievermogen ook. Een verrekijker noemt hij steevast verrezoeker of verderkijker. Eigenlijk nog niet eens zo'n heel gekke verwoording. Jan Huygen in de ton heet bij hem Jan Huizen in de ton en als ik AJ goed begrepen heb is deze verbastering een mondegreen.

Vanavond lag Ties eigenlijk al in zijn bed toen er helaas nog een poepluier verschoond moest worden. Aangezien het avondritueel al een dik kwartier bezig was wilde ik dat hij meewerkte en zou blijven liggen. Dat was het laatste wat Ties van plan was natuurlijk. Ik zei dat hij moest blijven liggen, omdat hij anders een klets (tik) tegen de billen zou krijgen. Ties zei vervolgens:" Nee mama, mag niet klets geven op billen, dan krijg jij vieze handen. Ik heb gepoept op de billen."...en hou dan je gezicht maar eens in de plooi! (Aangezien Kick al over me heen had geplast na het badje vanavond, heb ik het advies van Ties ter harte genomen.)

Heimwee

2010-02-22T10:52:00.005+01:00

Donderdag gaan papa en mama een weekendje naar de sneeuw. Zonder mij en Kick. Nu is het voor ons natuurlijk een feest, logeren bij opa en oma's. Maar papa en mama hebben het er moeilijk mee. Een lang weekend zonder ons.

Hoop dat het goed gaat. Dat papa en mama voorzichtig doen. Dat ze niets breken op de piste. Dat ze goed eten, goed slapen en goed drinken. Dat ze niet ziek worden. Dat ze lief zijn. Dat ze ons niet missen. Dat ze.... Ach, het komt vast goed. Ze hebben nog een paar dagen om er aan te wennen. Maak je in de tussentijd om ons maar geen zorgen.

x Ties & Kick

1 aug - 1 feb: Kick 6 maanden!

2010-02-01T10:59:00.008+01:00

Laat de cliches maar achterwege...het gaat gruwelijk hard! Maar wat is het genieten van dat kleine lieve menneke met zijn centimeterslange wimpers en zijn gulle lach. Ik kan uren met hem knuffelen en kroelen, Kick vindt het allemaal prima. In praktijk zijn het geen uren, maar minuutjes die ik koester met ons kleintje. Het gezinnetje Thijssen-Smets is er behoorlijk drukker op geworden.
Anton-Jan en ik vragen ons wel eens af wanneer hij nu huilt, maar eigenlijk is dat nooit. Als de fles niet snel genoeg komt of wanneer hij uit bed gehaald wil worden. En vooruit, aankleden is ook niet zijn favoriete bezigheid, hij trappelt liever in zijn blote billetjes erop los. Kick draait zich om en grijpt alles vast, zijn eerste tandjes zijn er ook al en sinds een paar dagen kletst hij veel meer en was er van het weekend al een mammamamma te horen. De volgende stap is dat hij kan blijven zitten, maar eigenlijk kan hij dat ook al best aardig als je hem op schoot houdt. Ruggetje recht en kijken maar, alles wil hij zien. De eerste hapjes fruit en brood zijn nog niet echt enthousiast ontvangen, maar dat geeft ook niet, laat hem nog maar even klein zijn voordat hij dadelijk ook net als Ties door het huis dendert, om brood met worst vraagt of de bananenschil in de prullenbak gooit...daar heeft hij nog tijd genoeg voor!

2010 ingeknald

2010-01-20T11:54:00.007+01:00

Met een mooi IJburgs vuurwerk zijn we 2010 ingeknald. Het is zeker geen rustige start geweest. Zo kreeg Opa Harrie succesvol een stent geplaatst, kreeg Kick op de valreep van 2009 nog zijn eerste 2 tandjes en besloot in 2010 dat hij zich wel even kon omdraaien van buik naar rug en weer terug.
Ik heb steeds meer lol met mijn broertje Kick. Ik ga dan voor hem staan en roep naar hem dat hij moet lachen. Dat doet hij dan meteen. Ook als ik door de kamer ren moet Kick erg lachen. Mama heeft afscheid genomen van haar werk en papa werkt ondertussen hard door en vertrekt iedere ochtend nog in het donker naar Busted. Ik weet inmiddels dat dit in Amstelveen is en dat papa daar met Thomas is, de papa van mijn vriendje Luca.

Maar het belangrijkste wat ik tot nu toe in 2010 heb gedaan is het wennen op het nieuwe kinderdagverblijf. Het is daar heel leuk en ik mis mama en papa helemaal niet. Kick gaat ook mee en die heeft het daar ook naar zijn zin. Het lijkt erop dat ik het daar net zo leuk ga hebben als bij Wawwa. Mijn lieve oude leidster Kezban mist mij wel een beetje, na het lezen van haar e-mail zei mama dat we snel een keer langsgaan bij mijn oude vriendjes!

"Met ons gaat het goed, beetje zielig voor mij :( Vooral de eerste 2 weken vond ik het zo raar gaan, toen het dinsdag was en dat Ties gewoon niet meer komt.... en dat ik zijn favoriete spelletjes nog zie staan in de kast, de helm waar hij de hele tijd ruzie om kon maken staat de hele tijd in de kast nu, niemand die er om vraagt:)"

(Tja, mama kreeg een brok in d'r keel toen ze dit las, maar echt mama, bij de nieuwe kindjes heb ik ook heel veel plezier en ga ik vast snel ruzie maken hoor!)

Glijden maar!

2010-01-11T16:10:00.002+01:00

Sneeuwpret

2010-01-07T17:17:00.003+01:00

Het is volop winter, gisteren sneeuwde Amsterdam letterlijk onder. Het duurde uren voordat papa naar huis kon komen. De sneeuw gooide ook roet in het eten, want Ties had eerder deze week schaatsjes gekregen. En vanmiddag zouden we dan ook met Luca en Noa gaan schaatsen. Luca en Ties lieten zich niet kennen en schaatsten door de sneeuw over het ijs in onze achtertuin. Na een eerste valpartij concludeerde Ties: "IJs is glad". De slee was ineens een stuk aantrekkelijker ;-)

Praatjesmaker Ties, aflevering 3 (sponsored by TBWA\)

2009-12-23T18:56:00.007+01:00

Ties is een praatjesmaker. Dagelijks komen er nieuwe woorden, zinnen en vaste uitdrukkingen bij. 'Potverdorie mama' kwam al eens langs toen mama iets vergeten was en ook papa hoorde al een keertje 'Godverdomme papa' toen hij iets liet vallen. We moeten dus nu nog meer op onze eigen woorden letten want Ties staat in de papagaai-modus. En hoe grappig het ook was de eerste keer dat hij het zei, vloeken gaan we het mannetje niet leren (en dus ook snel afleren).

Ties aapt niet alleen de woorden van papa en mama na. Hij lijkt ook hetzelfde merkenbewustzijn te hebben. We gaan nooit boodschappen doen maar 'naar de Heijn'. We gaan nooit hamburgers eten maar 'naar Donals'. En schoenen of kleding met drie strepen is van 'adidas', soms verbasterd tot 'ajas' want voor Ties zijn Ajax en adidas hetzelfde.

De logo's van McDonalds, Albert Heijn en adidas (alledrie puur toevallig grote TBWA-klanten...) herkent Ties overal. Maar dat het verder gaat dan de rode M, het AH-teken en de drie strepen liet hij vandaag zien. Zittend naast papa in de tram kwamen we langs een kerst-abri van Coca-Cola. Met de Kerstman. 'Kijk Ties, de Kerstman!', riep papa enthousiast. "Jaaaaa, met cola. Van mama.", was de reactie Ties. Want mama drinkt immers de rode Coca-Cola regular zoals op de poster stond (en papa het zwarte Coke Zero of Pepsi Max). Het leverde lachende gezichten op in de stampvolle tram. Toen Ties daarna nog antwoord gaf op de vraag wat hij wilde eten, waren de glimlachen bij de mede-IJburgers nog wat groter. 'Sushi papa. Jaaa, lekker."

En dus wacht ik nu op het moment dat Sushi Kings aanbelt... Smakelijk. En een fijne Kerst alvast, mede namens de Coke-Kerstman!

Maatjes

2009-12-22T22:19:00.004+01:00

Ties en Abel, vanochtend 9.00 uur

Volgende week kunnen we terugkijken op een bijzonder jaar. We kochten een nieuw huis, kregen Kick erbij en deden dit alles binnen enkele maanden. Voor Ties waren dit een hele hoop veranderingen waar hij opvallend goed op reageerde. Zijn broertje, de verhuizing, een peuterbed ipv ledikant, het ging allemaal redelijk geruisloos. Nu zijn we bij de laatste verandering aangekomen voor de kleine man. Hij gaat afscheid nemen van zijn kinderdagverblijf Oehoeboeroe. We vertellen Ties dat hij naar andere kindjes gaat binnenkort, dat we dan niet meer met de auto hoeven, maar kunnen lopen. Dat zijn groep dan niet Wawwa heet, maar groep 3. Dat zijn geliefde leidster Kezban daar niet is, maar ene Bianca. Ties zegt vrolijk "Oh jaaa" en we vragen ons af of hij het gaat merken.

Maar op dit moment voel ik me er alleen maar slecht onder dat ik hem weghaal bij zijn maatjes. Anna en Tess zijn de vriendinnetjes, maar Abel is zijn grote vriend. Samen zijn het de twee boefjes van de groep. En met de meisjes erbij zetten ze de boel op stelten. En dat kleine peuterkwartet gaan we nu dus uitelkaar halen, omdat wij het toch wel fijner vinden dat we een kinderdagverblijf in de buurt hebben. Dan zijn we niet afhankelijk van de auto met brengen en halen. (lekker belangrijk denk ik nu..) Leidster Kezban heeft het ook zwaar en wil geen afscheid nemen, ze was er sinds de 1e dag dat Ties daar kwam. Ties wordt nu dus vaker dan ooit geknuffeld en alles mag deze laatste dagen van het jaar! Ik zie op tegen het afscheid op de laatste dag van het jaar...ik denk dat Ties me er wel doorheen zal slepen...

Lijstjes

2009-12-12T22:12:00.012+01:00

Het draaide de laatste weken allemaal om lijstjes. Verlanglijstjes voerden daarbij de boventoon. Ties wilde heel graag een gitaar van de Sint en heeft die ook gekregen. Behalve de gitaar met klasiekers als 'Message in a Bottle' is hij ontzettend verwend door de Sinterklazen uit Boxmeer, Nijmegen, Valkenswaard en Amsterdam. Ties vond het prachtig al die cadeaus! Na 2 opeenvolgende pakjesavonden vroeg Ties ons op de 3e avond waar Sinterklaas nu was. "Met de boot naar Spanje", zeiden wij en dat liet een vragend gezichtje achter. De 4e dag vroeg hij maar gewoon rechtstreeks om een cadeau, maar helaas, geen succes. We vertellen hem daarom maar niet dat bij de kerstboom die we morgen gaan zetten ook verlanglijstjes gelegd kunnen worden...

Een ander lijstje, wat meer in ons hoofd zit maar waar we graag over dromen, is ons 'reislijstje'. Bestemmingen waar we graag nog naartoe willen of zelfs terug zoals Costa Rica, Californië en Hawaii. En deze week kregen we echt even heimwee naar de North Shore van Hawaii. Eens in de zoveel jaar zijn de golven zo hoog dat er een bijzondere surf wedstrijd gehouden wordt: The Eddie Aikau. De golven moeten dan minimaal een meter of 10 zijn. Het kostte AJ een nacht om live te kijken via internet, maar wetende dat dit slechts enkele kilometers van ons strandhuis was waarnaar we terug willen gaan, maakte het slaapgebrek meer dan goed.

Een ander lijstje waar nog geen einde aan is gekomen is gevuld met klusjes in ons huis. Sinds we hier wonen hebben we al veel gedaan en komen de opa's regelmatig helpen. Er lijkt geen einde aan te komen, maar toen dit weekend ineens bezoek werd afgezegd hadden we tijd 'over'. Die hebben AJ en Ties nuttig besteed met een hoop van die klusjes. AJ met de zaag, Ties met zijn boor. Het zonnetje scheen en de mannen hadden de smaak te pakken. Om deze lijst voor het nieuwe jaar weggewerkt te krijgen lukt misschien niet, maar we komen zo al een heel eind.

Klusteam Thijssen

Praatjesmaker Ties, aflevering 2

2009-11-23T21:28:00.007+01:00

In huis zwerft al een tijdje papa's skateboard rond. Ties speelt er graag mee. Het kon toeval zijn dat hij het consequent 'skatebotsen' met zijn 'skatebots' noemde.

In de tuin zwerft al een tijdje papa's surfplank rond. Sinds dit weekend, toen we weer lekker buiten konden spelen, noemt Ties het de 'pleurplank' van papa voor het 'plurfen'.

Nu weet ik 't zeker. Het is alsof hij wil zeggen; skaten en surfen, papa sucks at both. En ach, de appel valt niet ver van de plank want dat botsen en pleuren, Ties kan er zelf ook wat van...

(Foto: de eerste keer dat Ties op de plurfplank 'stond', Hawaii oktober 2008, met surfpro Uncle Bryan Suratt)

Praatjesmaker Ties, aflevering 1

2009-11-09T20:07:00.006+01:00

Alles goed hier. Fijne vakantie gehad, helemaal gesetteld in ons nieuw huisje en 'mama & de mannen' gaan lekker. Kick groeit hard, slaapt steeds beter en is een vrolijk mannetje. Papa is weer sportfit en is naar eigen zeggen 'scherper dan ooit'. Mama heeft haar ritme gevonden en ziet er geweldig uit.

En Ties? Met Ties is het enorm genieten, ondanks dat ook hij soms in een Ik-ben-twee-dus-zeg-ik-nee-bui is. Het is genieten van z'n vrolijkheid, z'n bijdehandheid en vooral ook z'n snel groeiende woordenschat en opmerkingen. Vanaf vandaag dan ook een nieuwe rubriek op de blog: Praatjesmaker Ties.

Praatjesmaker Ties, aflevering 1: boom stuk
Ties loopt met papa, mama en Kick door het Diemerpark en ziet dat nu echt alle blaadjes van de boom af zijn en voor de boom op de grond liggen. "Oohhh, neee, boom stuk!" roept hij verontrust.

Zwemmen in het grote bad

2009-10-17T00:54:00.001+02:00

Lachebekkie Kick

2009-10-17T00:52:00.001+02:00

Duiken

2009-10-17T00:49:00.001+02:00

Het leven ná de verhuizing

2009-10-01T22:22:00.007+02:00

'T duurde even, maar we hebben dan ook een hele drukke tijd achter de rug. Zo druk dat we morgen met vakantie gaan om uit te rusten. De eerste vakantie voor Kick en de eerste vakantie met ons vieren. Papa en mama hebben het gevoel dat het woord vakantie een heel andere invulling gaat krijgen vanaf nu ;-) Maar ze hebben er heel veel zin in.

Het nieuwe huis is heel erg fijn, Ties weet de voordeur al goed te vinden en noemt het nog steeds 'nieuwe huis toe', met 'mijn kamer'. Dankzij een mooie nazomer hebben we ook al lekker wat uurtjes van de tuin kunnen genieten. Dat hebben we ook maar gewoon gedaan, de klusjes in huis die nog gedaan moeten worden lopen niet weg.

Kick is inmiddels 2 maanden oud en heeft het lachen al goed onder de knie en ziet er prachtig uit. Hij groeit als kool en heeft al een heel eigen koppie gekregen. De speen bleek deze week de uitkomst te zijn om hem ook wat vaker 'weg' te kunnen leggen, zodat mama ook wat anders kan gaan doen.

Ties heeft Bob de bouwer ontdekt en zingt het liedje maar al te graag. Dit vergezeld met zijn nieuwe brandweer helm die ook dienst doet als Bob de bouwer helm. 'Bob eh bouwer...maken!' En die helm moet de hele dag op, naar Artis met Angie en Kees, naar het kinderdagverblijf en zelfs mee naar zijn bedje. We pakken hem dus ook maar in voor de vakantie! Adios en tot over een paar weken!

Zussie

2009-08-22T21:53:00.004+02:00

Vandaag kwamen we tijdens onze terugwandeling van de Albert Heijn Abel tegen. Abel is het beste vriendje van Ties op het kinderdagverblijf. Ze zijn even oud en hebben de afelopen 3 weken allebei ervaren dat hun zorgvuldig opgebouwde territorium ineens gedeeld moest worden met een baby. Abel kreeg een zusje (Lotje) en Ties een broertje. Beide jongens gaan er anders mee om concludeerden de moeders, die elkaar deze week al eerder tegenkwamen. Waar Ties eigenlijk heel lief en redelijk geruisloos zijn broertje 'accepteert', heeft Abel er wat meer moeite mee dat de aandacht gedeeld moet worden.

Dat ze elkaar vandaag met de familie uitbreidingen tegenkwamen leek een mooi moment om hun kameraadschap kracht bij te zetten. Zo konden ze met eigen ogen zien dat ze allebei in hetzelfde schuitje zaten. Abel kwam naar Kick kijken en Ties keek naar Lotje. De blikken naar elkaar leken boekdelen te spreken. Onder enthousiaste aansporing van de moeders hoorden ze dat ze nu de grote broers waren. Allebei een baby erbij, Abel een zusje en Ties een broertje. 'NEE', zei Ties resoluut. Ik dacht even dat er dan toch nog enige rebellie op gang zou komen. 'Ties ook zussie' en wees daarbij naar Kick. Voor iemand die pizzabrommer kan zeggen is 'broertje' toch niet een moeilijk woord lijkt me. Vanavond vroeg ik het hem weer wie Kick was...Ties was erg stellig en 'zussie' is het woord van de dag. Ik hoop voor Kick dat het nog bijtrekt anders beginnen de broederlijke plagerijtjes wel heel erg vroeg!

2 weken en 2 jaar

2009-08-15T22:05:00.005+02:00

Vandaag is Kick 2 weken oud. En wat hebben we al 2 mooie weken met hem gehad. Zo zagen we Kick een beetje terugvallen na zijn geboortegewicht van 3890 gram naar 3700 gram om vervolgens binnen 3 dagen meteen door te stoten naar de 3980 gram. Volgens de verloskundige heeft mama slagroom! In lengte hadden we al het vermoeden dat hij wat langer was dan Ties destijds en dat klopt ook. Kick is 54 cm lang (Ties 52 cm). Het eerste uitje van Kick was naar het nieuwe huis, gevolgd door een uitje naar de Praxis. Tja weinig romantisch, maar de verhuizing komt ook steeds dichterbij.
Kick kan verder rekenen op hele lieve kusjes van Ties die de hele dag door 'Hallo Kick' komt zeggen en 's ochtends eist dat Kick ook bij papa en mama in bed komt, zelfs als Kick nog ligt te slapen. Die broederliefde laat onze harten smelten! Kick laat zich dan ook heerlijk knuffelen en kan rekenen op lekkere buik hang uurtjes bij papa en mama. En 's nachts...je hoort ons niet klagen, laten we hopen dat dit nog lang het geval zal zijn.

Vandaag nog een mijlpaal, want Ties is 2 jaar geworden. Nòg meer cadeaus die nu eens niet voor Kick zijn! In tegenstelling tot vorig jaar heeft mama er minder moeite mee. Alhoewel...onze kleine boef lijkt ineens veel zelfstandiger en wijzer dan ooit. Zo wilde meneer ineens alleen met de lift. Het was de lift van de parkeergarage waar mama ineens niet in mocht komen. Ze mocht de trap nemen voor een verdieping, maar Ties nam de lift. Zijn woordenschat groeit ook met de dag en hij maakt hele zinnen en verhalen waar we soms echt verbaasd over zijn. Hij hoort echt alles!

Commanderen is inmiddels een vaardigheid, hij past het de hele dag toe 'Papa doe nou niet (met opgeheven wijsvinger), mama kom, papa nù eten'. 'NEE' en 'Tiesje hoeft niet' kenden we al. Deze woorden worden nu ineens vergezeld met een toneelstukje. Dramatisch omhoog doen van handen en ongegeneerd op de grond gaan liggen brullen als hij iets niet mag. Aandoenlijk soms, maar we hopen niet dat hij wil meedingen naar de Oscars van maart 2010. Gelukkig komen deze 'peuterpuber streken' maar af en toe voor en is hij de rest van de tijd gezellig, vrolijk en superlief. Ook van Ties blijft het iedere dag genieten.

En hoe gaat het met de ouders...die zijn soms wat moe, maar beginnen aardig te wennen aan dat drukkere huishouden van Thijssen!

Kick Lode Thijssen!

2009-08-02T22:13:00.002+02:00

Na dik 41 weken is hij er dan: Kick.
Geboren op 1 augustus 2009, 13.21uur, hij weegt 3890 gram. Niet alleen Ties, maar ook Kick is de mooiste baby van de wereld!

Moeder, zoon, grote broer en vader maken het goed. Het ritme moeten we nog vinden, maar we genieten enorm.

40

2009-07-22T22:53:00.003+02:00

Vandaag officieel uitgerekend, maar nog geen baby. Waar hebben we dat vaker gezien?

39

2009-07-15T23:09:00.005+02:00

Vandaag exact 39 weken. De laatste weken gaan zo ontzettend snel. Misschien ook wel door alles wat er voor het nieuwe huis geregeld moet worden. Hoewel de kleine man al mag komen hoop ik dat ie sowieso nog wel een dag of 10 wil blijven zitten, kan ik eindelijk dat boek nog lezen. (Maar dan mag ie ons niet meer zo laten schrikken als gisteren, toen besloot dit beweeglijke mannetje even een beweegpauze in te lassen van een halve dag!)

De buik wordt nog steeds kleine beetjes groter

Genieten van de zomer

2009-07-05T15:45:00.003+02:00

We hebben al een paar weken mooi weer en daar geniet ik volop van. Ik mag iedere dag in een badje spelen en papa en mama nemen me heel vaak mee naar de zee. Daar speel ik dan het liefst met speelgoed van andere kindjes en loop ik met papa naar de zee. De golven vind ik helemaal niet eng, het water soms een beetje koud. Ik zie andere surfers en zeg dan "Habai (Hawaii)". Ook mag ik heel vaak een ijsje eten en daar ben ik altijd voor in. Het moet dan wel een ijsje op een stokje zijn of in een hoorntje, een bakje met lepeltje vind ik maar gedoe.

Pasta basta!

2009-07-01T21:35:00.004+02:00

Eten blijft iets bijzonders vandaag de dag, ik heb af en toe echte peuterkuren, alsof ik al 2 ben. Soms besluit ik 's avonds geen hap te eten van datgene wat me wordt voorgeschoteld, de andere dag kan ik er geen genoeg van krijgen. Vandaag heb ik 3 bordjes van mama's pasta met zalm gegeten en toen ben ik de schaal maar gaan uitlikken!

'Witte lijst'

2009-06-11T22:26:00.005+02:00

'Ties eten', zeg ik als ik eet. Ik ben gek op Tjap Tjoy dus dat was weer feest vanavond! Toen mijn bordje leeg was ging ik door met de bak witte rijst. Papa en mama vonden dat zo grappig dat ze allebei met hun telefoons mij aan het filmen en fotograferen waren. Daar heb ik nog wel wat commentaar op, kijk maar!

Tijdelijke huisvesting

2009-06-01T21:09:00.003+02:00

31 weken en 5 dagen zwanger (25 mei 2009)

De foto laat niets meer te raden over van de tijdelijke huisvesting van baby Thijssen, want zeggen de bakerpraatjes niet dat je naar voren draagt en zelfs in een punt als het een jongetje is. Nou, zie hier het bewijs.

De kleine Thijssen groeit met sprongen lijkt wel. Letterlijke sprongen, want ik zag mijn buik niet eerder in de verschillende vormen die ik nu dagelijks voorbij zie komen. Komt niet altijd even handig uit, vooral 's nachts tussen 3 en 4 is het feest, maar ik vind het ook wel erg fijn. De kleine man is er en door veel te bewegen zijn we al gezellig een beetje samen.

De tijd gaat ontzettend snel, d'r is veel te doen en we hebben een extra bezigheid gevonden. We hebben een nieuw huis gevonden wat ons huidige huis omdoopt tot 'tijdelijke huisvesting'. Als het allemaal meezit en de definitieve handtekeningen zijn gezet dan gaan we vlak na de bevalling verhuizen naar IJburg. Een huis wat ons gezin aankan en ons hart heeft gestolen door de riante tuin aan het water. Het wordt meteen de eerste verandering voor kleine Thijssen in zijn dan nog prille leventje, dus weer een voor het lijstje, foto's maken van de kleine Thijssen in zijn eerste huis voor later!

Zoveel te doen

2009-04-24T14:47:00.005+02:00

Het duurde even maar daar zijn we weer. Met het aanhoudende mooie weer, vooral in de weekenden, is de familie veel buiten te vinden. Ik vind het heerlijk om buiten te zijn om te spelen en vooral te "nennnen" (rennen). Pannenkoekhuizen, kinderboerderijen, rondjes om het gebouw fietsen staan dus dagelijks op het programma.

De Paashaas heb ik niet gezien, maar de chocolade eieren des te meer. "Lala" zeg ik dan en binnen 3 seconden heb ik mijn hele mond bruin van de chocolade. Wat een geluk dat de Paashaas zowel in Boxmeer als in Valkenswaard is langsgekomen.

Vorige week was ik maar liefst 5 nachtjes uit logeren bij alle opa's en oma's. Papa en mama gingen namelijk een lang weekend naar Lissabon. Mama had er wel wat moeite mee om me achter te laten en begon weer over die hormonen te praten die ik niet ken, maar ze wist ook dat ik het heel leuk vindt om bij de opa's en de oma's te zijn. Zij hebben daar lekker gegeten en mooie gebouwen gezien. Ik heb de oren van de opa's en oma's hun koppen gekletst. Ik praat soms al met 4 woorden. "Apie boven in boom". Ook probeer ik te tellen, twee en zes zijn favoriet.
Mama's buik wordt ook steeds dikker. Ze zegt dat iedere keer "Wat zit er in mama's buik?" Tja weet ik veel...uuuh mama? En dan begint ze over een baby. Het zal mij benieuwen wat ze daar nou toch mee bedoelt. Het schijnt dat we morgen naar die baby gaan kijken op een televisie. Ik zeg eerst zien, dan geloven!

Golfen, eten, slapen, lezen, eten, Tiesje bellen...heerlijke dagen!

Summer is on it's way!

2009-03-15T22:30:00.012+01:00

Papa was deze winter al bij Aloha geweest, na het surfen om op te warmen. Maar dit weekend gingen mama en ik voor het eerst weer mee naar ons favoriete kuststekje. We hadden voor de eigenaar nog iets moois meegenomen uit Hawaii en na die overhandiging begon m'n eerste strandfeestje van het jaar. Graven in 't zand, kijken naar de zee, zwaaien naar de grote boten, spelen met de andere kindjes en frietjes eten terwijl papa en mama genieten van sashimi, kaasfondue en ander lekkers.

Wat is Nederland toch een heerlijk land als de zon weer gaat schijnen. En ik hoor papa dan altijd hardop denken; zou je daar ook zo van genieten als je in California woont? Of is het lekkere strandweer daar zo normaal dat je het niet meer gaat waarderen? Misschien komen we er ooit nog achter. Tot die tijd genieten we met volle teugen van elke dag in Nederland op het strand. Laat die zomer maar komen!

Jongen of meisje?

2009-03-07T15:25:00.009+01:00

Menig weddenschap werd erom afgesloten, maar het hoge woord is er dan nu eindelijk uit. Afgelopen woensdag hebben we de zogenoemde 20 weken echo gehad om te kijken hoe het met het kindje in de buik ging. En alles zag er goed uit. Hartje, buikomvang, niertjes, zelfs de kleine hersenkamers werden gemeten en goed bevonden. Als bonus kun je dan als aanstaand ouderpaar te horen krijgen wat het geslacht is. Mits het kindje er goed voor ligt en je het wilt weten. Wij hadden al aangegeven dat het voor ons geen verrassing hoefde te blijven, dus mocht ze iets kunnen zien dan wilden we het graag weten.

Je moet je voorstellen dat je op een soort huisartsenpraktijk onderzoeksbed ligt met zo'n rol krakend en scheurend wit papier onder je. Anton-Jan gaat naast me zitten en het licht is inmiddels uit. De projector schijnt op de muur zodat je naar een hele grote uitvergroting van je kleintje ligt te kijken. Even een moment van zenuwen, alles zal toch wel goed zijn? Een flinke klodder koude gel komt op je buik en daar begint de echoscopiste. We zien meteen iets op het scherm, ze stelt vast dat we het kontje zien en ze zegt dat de donkere vlek de blaas is. Binnen een seconde zien we daar iets op de muur verschijnen wat maar een ding kan betekenen. Ze zegt, ik denk dat ik ook al zie wat het gaat worden. Anton-Jan en ik roepen bijna in koor...wij ook! Op die witte muur wordt heel groot dat kleine piemeltje geprojecteerd van onze 2e zoon! We moeten er om lachen, hij wilde blijkbaar ook dat wij zouden weten welke kleur we in de kast moeten leggen. De jongensnaam was ook tot nu toe de enige die we hadden, dus op dat vlak zijn we helemaal klaar! Nog 20 weken, het aftellen is begonnen..

Het donkere vlekje is de blaas en dat uitsteekseltje met het pijltje erbij...

Een voetje van zo'n 3 cm

Nog even zwaaien naar die oudjes

Boefje is klaar voor Carnaval

2009-02-16T14:23:00.011+01:00

Nog een paar nachtjes en dan is het Carnaval. Papa gaat dan drie dagen gek doen (en mama heel even) en ik mag verkleed als boef in Valkenswaard (Striepersgat) en Boxmeer (Boksmer) met andere kindjes spelen.

Om vast goed in de stemming te komen als boef, heb ik dit weekend een stoere wond op mijn gezicht geschminkt. Moeten papa en mama ook maar beter opletten als ik bij de trap speel.

Ook het verkleden gaat me al aardig af. Oma Marijke heeft een boevenpak gemaakt en ik oefen met verkleden door zo nu en dan, samen met papa en aap, een Ajaxshirtje aan te trekken. En bij mijn grote vriendinnen Coco en Jolie liep ik dit weekend zelfs in een roze rok rond. Rennen, hossen en gek doen heb ik daar overigens ook goed geoefend. Nergens heb ik zoveel lol als bij 'Popo' en 'Soolie'.

Intussen word ik ook steeds spraakzamer en slimmer. Ik leer langzaam met twee woorden spreken, kan alles aanwijzen en benoemen en weet nu ook dat er bij mama een broertje of zusje in de buik zit. Spannend hoor, nog ongeveer 156 nachtjes slapen. Maar eerst Carnaval, dat duurt nog maar 5 nachtjes...

De man in huis

2009-02-08T22:27:00.005+01:00

Mama en ik zijn eventjes alleen. Papa zit namelijk in Senegal en komt over twee nachtjes weer thuis. Dat betekent dus dat ik nu de man in huis ben. En dat is maar goed ook want die mama van mij stond te brullen op Schiphol toen we papa naar het vliegtuig brachten. De hormonen zegt ze dan, maar ik ken die dingen niet...
Volgens mama doe ik het heel goed. Ik ben heel lief voor haar en geef de hele tijd knuffels en kusjes. 's Ochtends als ik bij haar in bed mijn fles mag drinken vraag ik voor de zekerheid maar waar papa is. Je weet nooit of hij ineens een dag eerder thuis is gekomen. Ik kijk zelfs onder de deken of hij daar verstopt zit. Iedere dag gaan we naar de brommers en de motoren kijken in de garage. Voor mij zijn ze allemaal van papa. Ook wil ik telkens de foto zien van papa en mij op de Vespa. Ik ben dan misschien nog maar 1,5 jaar, ik mis mijn papa best wel. Dat laat ik natuurlijk niet merken aan mama, ik ben nu immers de man in huis!

Met mama's muts op ben ik cool!

Met de trein

2009-01-26T15:55:00.006+01:00

Afgelopen vrijdag ging Ties voor het eerst met mij mee met de trein. Het is eigenlijk niet zo heel bijzonder, maar voor dit manneke wat niet langer dan 15 seconden stil zit, een behoorlijke uitdaging. Ik had er wel vertrouwen in aangezien de vliegreis naar Hawaii ook heel goed ging en 28 uur duurde van deur tot deur. Nu had ik anderhalf uur voor de boeg...zonder turbulentie. Goed voorbereid (lees: banaan, broodje, drinken en boekjes) stapten we de trein in van Amsterdam naar Eindhoven. Tot Utrecht zat hij braaf op zijn stoel te eten en te drinken, de vensterbank fungeerde als zijn eigen bar. Na Utrecht ging meneer op zijn stoel staan, dan heb je een veel beter uitzicht natuurlijk en je kunt tussen de stoelen door naar de achterburen kijken en 'hawloo' roepen. Toen we Den Bosch voorbij waren was Ties echt gewend en wandelde en wankelde hij een beetje rond. In Eindhoven moesten we d'r uit. Onder licht protest van deze kleine boef, maar gelukkig was daar de jarige opa die ons stond op te wachten, dat maakte alles goed!

12 weken en 1 dag oud

2009-01-08T13:35:00.000+01:00

Trip to Memory Lane

2009-01-04T19:42:00.009+01:00

Allereerst: de beste wensen voor 2009!

Ik ben het nieuwe jaar lekker lomp begonnen. Op 1 januari gingen er drie vingers tussen de deur, op 2 januari liep ik brand en schaafwondjes op bij het schaatsen, op 3 januari viel ik mezelf een bloedlip, zaten mijn vingers weer tussen de deur en ben ik nog een keer flink onderuit gegaan bij het schaatsen. Maar daar word ik een bikkel van zegt mijn papa, die zelf met flinke koorts het eerste weekend van 2009 inluidde. Maar ondanks de kleine ongemakken, was de start van 2009 top! Waarom? Omdat papa en mama me meenamen naar hun roots, en de roots van de opa's en oma's.

Omdat het in Amsterdam dooide en omdat papa en mama hele goede herinneringen hebben aan schaatsen in hun hometowns, zijn we het jaar schaatsend begonnen in Boxmeer en Valkenswaard. Heel dicht bij de plaatsen waar beide opa's en oma's 'voor het eerst gezoend hebben' (wilde ik dat weten?), hebben papa en mama veel ijstijd doorgebracht. Dus op vrijdag gingen we met Opa Kees naar De Vilt in Beugen (gemeente Boxmeer) en op zaterdag met opa en oma Smets naar De Malpie in Valkenswaard. Schitterend natuurijs, schitterende natuur en veel herinneringen. We hebben er een paar leuke foto's van gemaakt maar de herinneringen zijn eigenlijk te bijzonder om ze net zo mooi op de gevoelige plaat vast te leggen.

In een tijd dat steeds meer vrienden van papa en mama terugtrekken naar Brabant, krijgen zij die vraag ook vaak; "Gaan jullie ooit terug naar de roots?". Nu acht ik de kans dat papa en mama terug willen naar Brabant zo'n 1% en ik vind zelf Amsterdam ook veel te leuk. Maar als er elke dag ijs zou liggen en alle familie en vriendjes en van papa en mama van weleer er ook zouden zijn, dan kon die kans wel eens verdubbelen...

Voor de liefhebbers, De Vilt en De Malpie in kaart:

Grotere kaart weergeven.

Grotere kaart weergeven.

Papadag 20.30 uur...

2008-12-01T21:23:00.002+01:00

En toen lagen er ineens twee mannetjes te slapen...

Sint in het land

2008-11-22T21:54:00.007+01:00

Vorige week zou Ties eigenlijk de Sint zien in Boxmeer. Helaas ging het feest niet door want ik werd zelf ziek en ben terug naar Amsterdam gereden. Dat betekent dat Ties op 5 december de Sint gaat zien, wanneer hij met zijn pieten naar het kinderdagverblijf komt. En dàt wordt een hele happening weet ik inmiddels....

Ik heb afgelopen donderdagavond namelijk 2(!) uur staan knustelen voor Ties zijn Sint surprise. Wie dacht dat de Sint gewoon een jutezak met cadeautjes bij zich had en die uitdeelde heeft het mis. Alle ouders waren uitgenodigd om voor hun kind te knutselen. Tja, zo lang kan dat nooit duren dacht ik vantevoren nog optimistisch. Ik print gewoon een Bumba uit op kantoor, plak het op karton, zijn cadeautje erachter met een mooie strik eromheen en klaar! Heb ik èn mijn gezicht laten zien èn Ties heeft een door zijn ouders gemaakte surprise.
Zijn cadeau bleek alleen vele malen groter dan de Bumba die ik had meegenomen. Geen nood, ik was scherp die avond en plan B kwam in werking. Ik zou het cadeau in een doos doen en Bumba erop plakken. Om de extra ruimte op de doos te vullen tekende ik de circustent van Bumba. Met een beetje mazzel ben ik met een uur alsnog weg! Maar een van de leidsters zag wat ik aan het doen was en zei enthousiast: "Ooh wat leuk, je maakt een Bumba tent in de doos. Snij je hem dan zo uit, dat je binnen alles schildert en Bumba daar neerzet?" (Huh, wat?!) Ik stamelde nog een soort van "Ja zoiets.." en je begrijpt dat ik mijn avond als verloren beschouwde...Ik heb voor mijn lieve zoon, die nog niet in Sinterklaas gelooft, een 3 dimensionale Bumba circustentsurprise gemaakt! De vloer en mijn kleding zaten onder de verf. Maar ik moet zeggen, ik ben wel trots op het resultaat, ook al weet ik dat Ties binnen tien seconden Bumba uit die tent gesloopt heeft!

Achter Bumba staat Ties zijn cadeau!

Verschil moet er zijn

2008-11-04T16:39:00.008+01:00

De tegenstelling op bovenstaande foto's kan niet groter zijn maar is de realiteit van vandaag. Een dikke laag mist houdt Amsterdam verstopt voor de buitenwereld. In de tuin van 'ons' huis op Oahu zou dat ondenkbaar zijn.

Zijn het ontwenningsverschijnselen, hebben we heimwee naar Hawaii? Of zijn we gewoon in het herfstachtige Nederland en geveld door een van de vele virusjes? Pap en mam zijn in het weekend ziek geworden. Ik heb dat virusje overgeslagen, maar was ook ziek door ontstoken ogen, verkoudheid en de BMR-prik en de MenC-prik. Ik gaf helemaal geen kik toen ik ze kreeg, maar dat spul wat ze hebben ingespoten maakt me nu een week later wel wat ziek.

Gelukkig hebben we de foto's en film van Hawaii nog. Daar kijken we bijna iedere dag naar en kunnen bijna niet geloven dat we daar een anderhalve week geleden nog waren. We hebben het daar heel erg leuk gehad. We bezochten drie eilanden. We startten op Maui, gingen door naar het groene en soms ook natte Kauai en zijn geëindigd op Oahu. De vliegreis was heel erg lang. Van deur tot deur deden we er 28 uur over. Pap en mam hadden het vooraf over jetlag, maar daar deed ik niet aan. Ik ging gewoon in het nieuwe ritme mee. We hebben veel dingen gezien op de drie eilanden, dat deden we wandelend, of lopend met mij in de rugzak of met de auto. Die autoritten duurden soms een beetje lang, maar dan kreeg ik gewoon een lekker Amerikaans koekje. Op het laatst wist ik zelfs waar papa die verstopte en dan wees ik ernaar en riep 'DIE'.

Papa heeft veel gesurft op Hawaii en mama heeft zelfs een les genomen. Ik had die nog nooit zien sporten. Op het laatste eiland Oahu hadden papa en mama een huis gehuurd aan het strand. In de tuin heb ik heel wat tijd doorgebracht in mijn zwembadje. Ook heb ik daar gesurft, samen met Uncle Bryan, die nam mij mee op zijn plank. Ik vond het wel een beetje spannend en was blij dat ik weer op het strand was. Ook mocht ik heel veel Bumba-filmpjes kijken op de iPhone van papa. Telkens als we in een restaurant zaten en zij gingen eten kreeg ik ineens een filmpje te zien. Konden zij ook lekker rustig eten!

Die oudjes van mij hebben het zwaar nu Hawaii voorbij is en ze ziek zijn. Ik probeer daarom mijn nieuwste kunsten te vertonen. Ik loop! Op Hawaii liep ik ook een beetje, maar nu loop ik waar ik maar kan. Ik val nog wel steeds op mijn billen en kruip kleine stukjes, maar ik loop met gemak van de kamer naar de gang en weer terug! En blij dat ze daarvan worden, die oudjes van me...

Aloha, daar ben ik weer!

2008-10-25T22:06:00.006+02:00

Mijn verslagje van de heerlijke vakantie in Hawaii volgt nog, maar bij deze vast een link naar de foto's!
Aloha, Ties

Ties op de North Shore, Oahu, Hawaii

2008-10-14T02:43:00.000+02:00

Ties op Kauai, Hawaii

2008-10-10T03:57:00.002+02:00

Ties op Maui, Hawaii

2008-10-06T06:41:00.000+02:00

Aloha

2008-10-01T19:24:00.006+02:00

Het was al weer even geleden dat mama en papa iets over me schreven. Dat wil niet zeggen dat er niets gebeurd is. Ik groei als kool, begin steeds meer te brabbelen, zit tegen staan en lopen aan en ben even vrolijk, lief en ondeugend als altijd.

Maar het allerbeste nieuws is, is dat ik zo op vakantie ga. Ruim drie weken de hele dag met papa en mama en genieten van het mooie weer, de mooie stranden, natuur en golven van Hawaii. En daarna zullen er vast wat foto's online komen, hier op de blog en op mijn fotosite. Aloha!

Slapen

2008-09-07T20:47:00.005+02:00

Mama is verzot op mijn voetjes en fotografeert die zo vaak ze maar kan. Of ze gaat ze ineens kusjes geven of kietelen. Die voetjes van mij maken overuren nu. Ik stap er mee rond op mijn loopfietsje en ik ga geregeld al even los staan. Die balans in de voet begint er aardig in te komen. Mijn voeten op het gras vind ik nog wat raar, in het zand en de zee niet. Met al die activiteiten van mij heb ik mijn slaap dus hard nodig. Papa en mama hebben hun slaap ook hard nodig, niet omdat ik ze 's nachts wakker houdt, daar doe ik niet aan hoor. Maar omdat de vakantie er aan zit te komen. Ze zijn er aan toe. Nog een dikke drie weken werken en dan gaan we op reis naar Hawaii. Zij dromen van lekkere middagslaapjes in de hangmat en op het strand als ik mijn middagdutje doe. Ik weet nog niet wat ik daarginds allemaal ga doen, maar mij is zee en strand beloofd dus dat komt wel goed. Ondertussen hebben we dit weekend ook een heuse reis gemaakt door Nederland. Van Amsterdam naar Valkenswaard voor oma's verjaardag, naar Boxmeer en Nijmegen voor Jolie's verjaardag, om vervolgens weer terug te gaan naar Amsterdam. Ik was er behoorlijk moe van, dus ik sliep in de auto en in mijn bedje koos ik wel een heel vreemde houding. Tijd voor mama om daar ook eens foto's van te maken, een slapende Ties!

Overdwars op zijn kop!

Met 120 km/uur naar dromenland

Yummie, banana

2008-08-25T17:21:00.001+02:00

Ties Quinten 1 jaar!

2008-08-15T21:32:00.003+02:00

Bijna 1 jaar verder

2008-08-06T11:24:00.004+02:00

Ties wordt bijna 1 jaar en ik ben al dagen aan het terugdenken naar deze periode vorig jaar. Ik was zo nieuwsgierig, ik was zo benieuwd naar ons kleine manneke, onze kleine Ties. Ik had vantevoren nooit kunnen denken dat je zo kunt opgaan in je eigen kind. Dat je zo ontzettend trots kunt zijn en zo vreselijk veel kunt genieten van alles wat dat kleine ventje doet.

Deze week pak ik hem eens extra stevig vast, een extra lange knuffel. Hij kijkt me aan en snapt niet waarom, maar ik krijg toch de grootste glimlach die er bestaat. Vervolgens steekt Ties van wal en vertelt honderduit in zijn eigen brabbeltaaltje. Ik probeer me in te denken wat hij aan het vertellen is en doe zo nu en dan een poging tot antwoorden. Zou hij weten dat hij bijna 1 jaar wordt? En dat ik 1 jaar mama ben? Hoe zou hij vinden dat ik het doe? Ik zet hem neer en hij kruipt naar zijn leeshoekje. Alle boeken moeten uit zijn deel van de boekenkast en vervolgens gaat hij zitten lezen. Dat hij het boekje op zijn kop houdt maakt hem niet uit. Hij wijst en kletst, hij leest zichzelf voor. 1 jaar oud, ik kan er nog niet aan, met tranen in mijn ogen ga ik mijn ding maar weer doen, want zo blijkt, dat doet mijn nu nog 0-jarige zoon ook.

Iedere dag wordt er gelezen door Ties

Lekker spelen

2008-07-21T10:47:00.005+02:00

Dit weekend heb ik lekker veel kunnen spelen. Eerst zijn we bij Luca gaan spelen en mocht ik tot half tien opblijven. Luca en ik zaten geloof ik niet de hele tijd op een lijn wie nu met welk speelgoed mocht spelen, maar ik vond alles best. Het was best even spannend, want even leek het er op dat Femke aan de bevalling was begonnen. Onder het eten zuchtte ze al af en toe wat lichte weeën weg. Maar het heeft helaas nog niet doorgezet. We zijn allemaal erg nieuwsgierig naar de nieuwe baby.
Op zaterdag kwamen Sam en Martje bij ons spelen. Martje ook al met een flinke dikke buik, maar die baby komt over een paar weken pas. Sam en ik hebben goed gespeeld en dankzij Sam weet ik nu hoe ik de kooi van Chilly moet openmaken. Heel handig. Alhoewel mama er niet zo vrolijk van werd. 's Avonds gingen we naar Roel en Maartje en gingen de grote mensen met de Wii sport spelen. Het zag er wel cool uit, maar ik ben toen toch maar gaan slapen. Op zondag mocht ik nog even mee naar Schiphol. Angie kwam namelijk terug uit LA en had allemaal cadeautjes meegenomen voor mij. Ik was zo blij haar te zien dat ik het glas helemaal ondergelebberd heb toen ze op de koffers aan het wachten was.

Klimgeit

2008-07-16T09:19:00.004+02:00

Als papa of mama de trap op lopen, wil ik er achteraan. En dat doe ik dan ook gewoon.

Lego Looprek

2008-07-16T09:04:00.007+02:00

Ik loop nu al een paar weken met mijn Lego Looprek en m'n loopkoe door het huis. Opa en Oma Smets vonden dat het maar eens vastgelegd moest worden voor later. Hup, de buik naar voren en daar ga ik!

10+

2008-06-29T21:34:00.012+02:00

Inmiddels ben ik de 10 maanden gepasseerd en dat heb ik laten weten ook. Ondanks dat ik op mijn buik met een rotgang door het hele huis ga heb ik besloten dat je met 10 maanden maar eens netjes op je knieën moet gaan kruipen. Ook vind ik het leuk om me aan alles en iedereen op te trekken. Ik heb papa en mama deze week ook even laten zien dat ik staand tegen mijn Duplo blokkendoos ook al wat kan lopen, gewoon een beetje duwen zodat die doos gaat schuiven en stappen maar! Die ouders van mij wisten niet hoe ze het hadden toen ze me zagen lopen. Mama werd er bijna emotioneel van. Wisten zij veel dat ik dit al een tijdje op het kinderdagverblijf doe met een stoeltje...

Dieren begin ik ook steeds gaver te vinden. Vogels en eendjes, en de honden die ik tegenkom begroet ik enthousiast en ik krijg vaak een lik terug. Papa neemt me dan ook extra vaak mee naar Artis en vertelt dan van alle dieren. Vandaag zijn we weer geweest en mama ging ook mee. De apen vind ik erg leuk, maar ik ben ook erg nieuwsgierig naar die andere 'apen' die om me heen lopen. Groot en klein, jong en oud. Ze zitten niet in de kooien en lopen ook rond, net als wij. Ook mocht ik op een geit zitten en heb ik een schaap geaaid. Na twee uurtjes was het wel weer mooi geweest en zijn we bij Angie en Kees gaan eten. Ik heb meegeholpen met koken, maar vond die rauwe aardappel toch niet zo lekker als mijn eigen potje.

(Binnenkort hier een filmpje van mij, lopend achter m'n blokkendoos.)

Red Hot Chili Pampers

2008-06-02T14:19:00.010+02:00

He, jij daar! Leuk dat je nog steeds op mijn blog komt. Hier is alles goed. De meivakanties, in Zwitserland, Italië en Marbella, waren erg leuk. Ik heb me goed vermaakt met de familie à Porta, de familie Kuijpers, Coco, Jolie, Nine en al die mensen die daarbij hoorden. Ook thuis is alles goed. Ik ga overal staan, kruip het hele huis door, brabbel er op los en ben eigenlijk altijd wel vrolijk.

En weet je waar ik helemaal vrolijk van word? Muziek. Als ik muziek hoor, dan ga ik trappelen met m'n beentjes en knik ik m'n hoofd op en neer. Of ik een favoriete artiest heb? De Red Hot Chili Peppers. Misschien omdat mama het veel draaide toen ik in de buik zat? Of omdat papa van Pinkpop dit gave shirt meenam?

Spetterend weekend

2008-05-11T21:41:00.008+02:00

Wat een heerlijk weekend. Hoewel papa, mama en ikzelf alledrie een beetje ziek waren, hebben we volop genoten van het mooie weer. Op het balkon, in Wijk aan Zee, op de vlonder; overal is het lekker en kan ik met water spelen. En laat ik dat nu juist geweldig vinden! Dat de zomer nog maar lang mag duren.

Lachen met tante Angie

2008-05-09T23:15:00.001+02:00

That's the way the cookie crumbles

2008-04-17T10:24:00.004+02:00

Vandaag leverde ik Ties af bij het kinderdagverblijf en hoorde een opmerkelijk verhaal van zijn leidster Belaynesh. Ze vroeg me of Ties crackers mag, een cracottes om specifiek te zijn. Natuurlijk mag hij die, ik vertelde haar dat Ties die sinds een paar weken af en toe krijgt en er dan met zijn 3,5 tand lekker aan knabbelt met een mooi knisperend geluidje als gevolg. Dat verklaarde een hoop voor de leidster. Want wat bleek, gisteren aan tafel hadden ze Ties een rijstwafel gegeven. Meneer was daar niet van gediend. Zo duidelijk niet van gediend dat hij de rijstwafel letterlijk van tafel veegde, weg ermee. Vervolgens keek hij naar zijn buurvrouw Tess. Zij zat een cracottes te eten. Ties aarzelde niet en greep doelgericht naar de cracker van zijn buurvrouw. En hap, zette zijn tandjes erin. Belaynesh sloeg het tafereel met verbazing gade. Ze maakte het niet vaak mee dat een baby van 8 maanden zo duidelijk kon kiezen in wat het wil eten. Tja...AJ en ik maken niet anders mee met het avondeten, alleen krijgt hij dan geen alternatief aangeboden. Ik kan niet ontkennen dat ik een beetje stond te glimmen van trots toen ik het verhaal hoorde van de leidster. Want zeg nou zelf, wiens moeder zou jij willen zijn? Van het kind dat een cracker afpakt van een ander of van het kind dat zich van haar eten laat bestelen?

Ik een cracker afpakken???

Wie is de liefste....? Uuhhhhh....

2008-04-09T19:19:00.003+02:00

Alles in een week

2008-04-05T19:20:00.005+02:00

Ties heeft een drukke week achter de rug. Hij kreeg zijn 3e tandje (boven, rechtervoortand), blijft nu echt zitten als je hem neerzet en sinds enkele dagen kruipt/tijgert hij vooruit door het hele huis. Alsof het hem niets uitmaakt liet hij ineens zien dat hij echt wel weet hoe je vooruit moet komen en dat achteruitgeschuiffel houdt hij voor gezien. Wat een mijlpalen, voor papa en mama bijna niet bij te houden. De komende weken hoopt mama mijlpalen met het avondeten te behalen, meneer is namelijk erg specifiek in wat hij voor zijn avondeten wil. Van wie zou hij dat nou toch hebben?

Leuk dat kruipen, maar kan iemand die stoelpoten misschien weghalen??

Strand is FantasTies Tour 2008

2008-03-30T12:42:00.006+02:00

Vannacht mocht ik een uur minder lang slapen. Want de zomer(tijd) is begonnen. Dus de sneeuw, storm, regen en kou is nu weg en ik ga heel snel met papa en mama naar zee! We beginnen de 'Strand is FantasTies Tour 2008' volgend weekend in 'Wijkiki', dan zijn Timboektoe en Aloha Beach weer open. Eind april gaan we een weekje naar Zwitserland en Italie; daar is geen strand maar wonen vrienden van papa en mama dus dat is ook gezellig. Eind mei gaan we nog een weekje met mijn nichtjes Coco en Jolie naar Marbella. En de rest van de zomer? Heeeel vaak naar Wijk aan Zee!

Op deze foto was ik nog klein maar de strandtent waar we waren, Waikiki in Fuerteventura, vond ik erg relaxt. Thuis heb ik een Lonely Planet zien liggen van Hawaii, daar ligt het echte Waikiki. Of we daar in oktober heen gaan, heeft geloof ik iets met een nieuw huis te maken. Maar ik droom alvast van witte stranden, palmbomen, hoge golven en heel veel andere mooie natuurdingen...

Keten met eten

2008-03-09T21:28:00.004+01:00

Ik begin al steeds meer 'vast' eten te krijgen. Iedere dag eet ik al lekker veel fruit en 's avonds is het steeds weer een verrassing wat ik te eten krijg. De ene keer vind ik het lekkerder dan de andere keer. Aan sommige smaken moet ik volgens mama nog wennen. Dan word ik soms heel boos als er dan toch een lepeltje met eten in mijn mond gepropt wordt. Maar als ik het eten wèl lekker vind, dan doe ik mijn mond graag open en help ik mama en papa om de lepel met eten nog sneller in mijn mond te stoppen. Sinds dit weekend hebben ze een speciale stoel gekocht voor mij om aan tafel te kunnen zitten. Dat vind ik machtig mooi. Lekker met mijn handen erop losslaan en als het even kan maak ik er een kledderzooi van. Als alles weer is schoongepoetst mag ik altijd nog even blijven zitten en op mijn lepeltje bijten!

Pompoen met rijst of bruine bonen met appeltjes, Ties eet het allemaal

Ruis in een glas water

2008-03-05T11:48:00.003+01:00

Even een update hierover. Wat we zelf al dachten; ons mannetje is kerngezond! Bij het OLVG zijn we door de kinderarts volledig gerustgesteld.

Gekke bekken trekken

2008-03-04T12:10:00.003+01:00

Ties heeft afgelopen weekend een nachtje bij Angie en Kees gelogeerd. En hij liet daar zien dat hij niet alleen de kunst van het rammelen met een rammelaar goed beheerst, maar ook het trekken van gekke bekken!

De Toekomst

2008-03-02T17:45:00.011+01:00

Op de dag dat de Godenzonen de laatste strohalm pakten in de strijd om de landstitel, kwam Ties onverwachts langs bij de ArenA. Papa wilde net een overwinningsbiertje gaan drinken met z'n Ajaxvriendjes bij Amstelcorner, toen mama daar met Ties - in z'n Ajaxshirt - ineens stond. De Prenatal zit ook op de ArenA-boulevard, kwam dat even goed uit.

Terwijl de F-Side-mannen, zowel de brave gappies als het tuig, hun eerste biertje bestelden, dronk Ties z'n fles leeg en keek daarna z'n ogen uit. Nog een jaartje of drie, en dan mag hij een keertje mee in het vak. Papa kijkt er nu al naar uit. Misschien dat we tegen die tijd weer een EuropaCup-waardig team op de been hebben....

Wat ruist er ...

2008-02-27T21:28:00.006+01:00

Dat is even schrikken. Als ze zeggen dat je kleine mannetje 'hartruis' heeft. Een verkoudheid of een kinderziekte als de bof daar ben je op voorbereid, maar hartruis, dat klinkt wel heel eng.

Inmiddels zijn we een beetje gerustgesteld. Een hartruis komt vaak voor. Maar Ties had tijdens de zwangerschap twee (i.p.v. drie) vaten in de navelstreng en hij is van de +1 groeicurve gezakt naar de gemiddelde groeicurve. Dat laatste vind ik eigenlijk nog best groot; dat hij op +1 zat heeft me altijd al verbaasd. Maar toch; deze twee feiten in combinatie met de hartruis bleken genoeg aanleiding om de medische molen ingestuurd te worden.

Bij de huisarts zijn we al geweest. In zijn ogen leek Ties erg gezond. En hij hoorde niets ("Of hij heeft het niet constant, of ik heb slechte oren."). De beurt is nu aan de kinderarts. Laten we hopen dat het allemaal een ruis in een glas water is...

Ties presenteert De Verlosser

2008-02-20T21:49:00.000+01:00

Ons zonnetje buitenshuis

2008-02-10T22:19:00.000+01:00

Het is midden in de winter, maar leek wel voorjaar. Het hele weekend werden we getrakteerd op een heerlijk zonnetje. We zijn er dus lekker op uit gegaan en Ties kreeg er bakken energie van. Omdat hij volgende week 6 maanden oud is en hij eigenlijk niet meer in de reiswieg past hebben we de kinderwagen omgebouwd zodat hij kan zitten en meer om zich heen kan kijken. En dat laatste heeft Ties zeker gedaan. Hij kwam ogen tekort vandaag al wandelend over de eilanden, tijdens de lunch bij de Zuid en vanmiddag nog door de Leidse- en Kalverstraat. Je zou denken dat hij moe thuis zou komen, maar niets was minder waar, hij voerde thuis het hoogste woord. Dat zonnetje maakt veel los in de kleine man!

Hij heeft een tandje maar verstopt hem achter zijn tongetje!

SuperTies viert Carnaval

2008-02-06T21:05:00.000+01:00

Het is al weer een tijdje geleden dat het Carnavalsgevoel bij vooral papa begon te borrelen. Hij dacht toen dat ik het wel leuk zou vinden om verkleed te zijn als SuperTies. En zo geschiedde. Inmiddels zit het er weer op. Twee dagen Striepersgat, twee dagen Boksmer. Ik vierde het met papa, mama, opa, oma, Marleen, Michiel, Coco en Jolie en vrienden en familie van papa en mama. En een hele hoop andere kinderen.

Hoewel de muziek best hard (en raar) was en veel mensen vreemd deden, vond ik het best leuk. Ik heb vooral veel rondgekeken. Volgend jaar vind ik het denk ik nog wat leuker, dan kan ik met m'n nichtjes en de andere kindjes rondrennen en dansen.

Foto's van de Carnaval vind je hier. Alaaf!
SuperTies

Ties uit logeren

2008-01-29T21:43:00.000+01:00

Deze week is Ties uit logeren bij opa en oma Smets. Dit omdat er nog geen plaats is voor Ties op het kinderdagverblijf. AJ en ik vinden het heel erg om ons kleine mannetje te moeten missen, maar gelukkig zijn daar de moderne communicatiemiddelen om het gemis een beetje te verzachten. Opa en oma houden hem nu dagelijks voor de webcam zodat we toch even wat quality time hebben met Ties. De kleine baas heeft het reuze gezellig in Valkenswaard en lijkt niet door te hebben dat het deze week anders dan anders is. Maar wij kunnen niet wachten totdat het donderdagavond is en we hem weer heerlijk kunnen knuffelen.

Skypen voor beginners

Wat ze zeggen is waar ...

2008-01-17T22:32:00.000+01:00

... soms kun je alleen nog maar - misschien tot vervelends toe voor anderen - praten over en verliefd zijn op je eigen kleine menneke ...

Vijf Vrolijke Maanden

2008-01-15T12:58:00.000+01:00

Vandaag ben ik al weer 5 maanden oud. En op enkele dagen (of eigenlijk uurtjes) na ben ik dus al zo'n 5 maanden lief en vrolijk. Zo ook gisteren toen papa me steeds ging kietelen!